Szanowny Panie Ministrze! Każdego roku w następstwie błędów lekarskich traci zdrowie lub umiera kilkadziesiąt
Szanowny Panie Ministrze! Każdego roku w następstwie błędów lekarskich traci zdrowie lub umiera kilkadziesiąt tysięcy (według różnych szacunków od 10 do 40 tys. osób). Dane te wynikają tak z przeniesienia na teren polski wyników badań przeprowadzonych w innych państwach, jak i z oceny Instytutu Zdrowia Publicznego UJ.
Sprawy sądowe czy dochodzenia prokuratorskie ciągną się latami i zazwyczaj kończą się umorzeniem postępowania lub oddaleniem pozwu. Poszkodowani - jeśli przeżyją - do czasu wyroku nie otrzymują ani koniecznej pomocy medycznej ani środków na zabezpieczenie potrzeb socjalnych.
W sądach lekarskich zapada rocznie ok. 150 orzeczeń niekorzystnych dla lekarzy. W sądach powszechnych ok. 600 wyroków uznaje roszczenia poszkodowanych. Reszta tych, których nie stać na wniesienie pozwu lub którzy przegrywają sprawy, pozbawiana jest wszelkiej pomocy... Jest ich kilkadziesiąt tysięcy w ciągu roku. Prasa donosi o kolejnych tragediach, a tymczasem do chwili obecnej nie powstał publiczny, a nie tylko lekarski nadzór nad funkcjonowaniem służby zdrowia.
Mając na uwadze wyżej przedstawione fakty proszę pana ministra o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy przewiduje pan podjęcie inicjatywy legislacyjnej zmierzającej do ustawowego umocowania działalności rzeczników pacjenta?
2. Czy przewiduje pan rozszerzenie kompetencji działającego przy pańskim resorcie Biura Praw Pacjenta?
3. Jakie jest pańskie stanowisko wobec wysuwanych przez środowiska poszkodowanych propozycji powołania odrębnej instytucji rzecznika pacjenta, powoływanego przez parlament?
Liczę na pańskie zrozumienie dla konieczności poprawienia sytuacji pacjentów, szczególnie tych, którzy stali się ofiarami błędów lekarzy. Proszę o podjęcie wszelkich możliwych działań zmierzających do osiągnięcia tego celu.
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Zbigniew Janowski
Warszawa, dnia 10 maja 2002 r.