Proces liberalizacji polskiego rynku telekomunikacyjnego jest jednym z kluczowych wyzwań dla tworzenia trwałych mechanizmów
Proces liberalizacji polskiego rynku telekomunikacyjnego jest jednym z kluczowych wyzwań dla tworzenia trwałych mechanizmów konkurencyjności polskiej gospodarki. Sektor telekomunikacyjny dla nowoczesnych systemów gospodarczych jest podstawą dla rozwoju: edukacji, sektora usług, rynku pracy, nowoczesnych technologii - czyli tych wszystkich składowych przypadających na to, co nazywamy postępem cywilizacyjnym.
Polska gospodarka wymaga nowoczesnych, konkurencyjnych usług telekomunikacyjnych. Stopień: Rozwój sektora telekomunikacyjnego w Polsce jest krytycznie niski - mamy jedną z najniższych w Europie liczbę telefonów przypadających na 100 mieszkańców. Proces liberalizacji rynku lokalnego oraz rynku połączeń międzystrefowych zakończył się totalnym niepowodzeniem. Trudno bowiem nazwać sukcesem działalność operatorów lokalnych, których zobowiązania koncesyjne na koniec 2001 r. powinny gwarantować przyłączenie na poziomie ok. 2,5 mln abonentów - gdy tymczasem przyłączono ok. 700 tys. Operatorzy lokalni ocierają się o problem dalszej egzystencji biznesowej, problem bankructwa. Również ostatnie doświadczenia z liberalizacji połączeń międzystrefowych, problemy z nieczytelnością decyzji regulatora co do fakturowania, brak rozporządzeń do Prawa telekomunikacyjnego przyczyniły się do raczej negatywnej oceny efektywności procesu uwalniania połączeń międzystrefowych. Większość analiz wskazuje, iż jednym z głównych problemów są nieczytelne przepisy wykonawcze, a raczej ich brak, złe założenia i decyzje regulatora.
Polska gospodarka potrzebuje silnego i konkurencyjnego rynku telekomunikacyjnego. Chcąc konkurować z przedsiębiorcą z Paryża, Berlina, Londynu czy Pragi, polski przedsiębiorca potrzebuje tanich, zbliżonych do standardów Unii Europejskiej cen połączeń międzynarodowych.
Pragnę złożyć interpelację do ministra infrastruktury, który jako minister właściwy do spraw telekomunikacji odpowiedzialny jest za strategię liberalizacji rynku telekomunikacyjnego. Z dużą uwagą dokonałem analizy materiałów Ministerstwa Infrastruktury - materiałów zarówno zawartych w strategii gospodarczej rządu SLD-UP-PSL ˝Przedsiębiorczość - Rozwój - Praca˝ (przyjętej przez Radę Ministrów z dnia 29 stycznia 2002 r.). W materiale czytamy, iż: ˝Do priorytetowych celów w obszarze infrastruktury należy także rozwój łączności i budowa społeczeństwa informacyjnego. Współczesna gospodarka nie może funkcjonować bez nowoczesnych rozwiązań w zakresie przepływu informacji. Niezbędne jest zatem osiągnięcie wzrostu efektywności funkcjonowania rynku usług teleinformatycznych i upowszechnienie dostępu do informacji˝. Na stronach internetowych Ministerstwa Infrastruktury czytamy: ˝Rynek telefonii stacjonarnej w Polsce jest otwarty w zakresie rozmów lokalnych i międzymiastowych. Liberalizacja czeka też rynek rozmów międzynarodowych. Jednak brakuje wielu jasnych przepisów, które regulowałyby wszelkie sporne kwestie. Musimy wprowadzić pewną liczbę aktów wykonawczych do nowego prawa telekomunikacyjnego˝. To bardzo ciekawe i mądre stwierdzenie, ale czy od tylu miesięcy poza tego typu ogólniki zespół Ministerstwa Infrastruktury posunął się dalej? Nigdzie w materiałach Ministerstwa Infrastruktury nie znalazłem informacji na temat: jak będzie wyglądał system połączeń międzynarodowych? Jak rozwiązany będzie problem dotarcia do klienta lub problem fakturowania? Pragnę przypomnieć, iż liberalizacja nastąpić ma nie za dwa czy trzy lata, ale za 7 miesięcy. Chcąc uniknąć porażek, jakich polski rynek doznał przy dotychczasowej liberalizacji, tego typu koncepcje powinny być znane dziś, znane wczoraj. Powinny stać się przedmiotem konsultacji branży, akcji informacyjnej dla konsumentów, prezentacji dla potencjalnych inwestorów zagranicznych. Ministerstwo Infrastruktury nie ma nawet strony internetowej w języku angielskim.
Zwracam się zatem z interpelacją do Ministra Infrastruktury o przedstawienie strategii liberalizacji połączeń międzynarodowych od 1 stycznia 2003 r., w szczególności informacji:
- pakietu niezbędnych regulacji, rozporządzeń umożliwiających liberalizację połączeń międzynarodowych,
- informacji na temat systemu i warunków świadczenia połączeń międzynarodowych - w tym:
- fakturowania usług,
- systemów rozliczeń między operatorami,
- sposobu dostępności do usług abonentów dotychczasowych operatorów,
- przewidywanych i zakładanych przez Ministerstwo Infrastruktury skutków ekonomicznych - m.in. wysokości taryf, szacowane wpływy do budżetu, skutki dla gospodarki.
- Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi konsultacje ze środowiskiem branżowym, z operatorami, z samorządem sektora telekomunikacyjnego?
- Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi działalność informacyjną, promocyjną procesu liberalizacji połączeń międzynarodowych wśród operatorów zagranicznych, aby pozyskać na polski rynek nowych operatorów?
- Ilu zdaniem Ministerstwa Infrastruktury możemy spodziewać się nowych operatorów świadczących usługi międzynarodowe od 2003 r., w tym ilu będzie nowych operatorów zagranicznych?
- Jak będzie wyglądał proces liberalizacji komunikacji dla konsumentów? Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzić będzie taką akcję informacyjną przybliżającą nowe możliwości usług? Czy w tym zakresie ministerstwo współpracuje np. z Federacją Konsumentów?
- Jak przedstawia się współpraca Ministerstwa Infrastruktury w zakresie opracowania liberalizacji połączeń międzynarodowych z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz z Urzędem Regulacji Telekomunikacji i Poczty?
- Jak wygląda kalendarz liberalizacji rynku teleinformatycznego? - w ostatnim czasie przedstawiciele Ministerstwa Infrastruktury wskazywali również otwarcie połączeń pomiędzy siecią stacjonarną i komórkową. Jak ten proces będzie realizowany? Jakie są założenia ministerstwa w tym zakresie?
Pragnę jeszcze raz przypomnieć, iż do otwarcia rynku połączeń międzynarodowych zostało 7 miesięcy! Dla operatorów pragnących świadczyć usługi powyższe kwestie są kluczowe dla nowych inwestycji, dla podjęcia ryzyka biznesowego. Dla konsumentów kwestie powyższe są zasadnicze, szczególnie po doświadczeniach 4,5 mln klientów NOM - doświadczenia, w których 4,5 mln abonentów nie wie do końca, jak będą uregulowane płatności za rachunki. To podważenie zaufania do instytucji państwa odpowiedzialnych za liberalizację rynku telekomunikacyjnego.
Zwracam się o niezwłoczne przedstawienie wyczerpujących informacji oraz zawarcie tego typu informacji w materiałach komunikacyjnych Ministerstwa Infrastruktury, np. na stronach internetowych - w tym szczególnie informacji dla abonentów.
Proces liberalizacji rynku telekomunikacyjnego jest otwarciem nowych możliwości, od profesjonalizmu Ministerstwa Infrastruktury zależeć będzie, czy społeczeństwo będzie miało zaufanie do instytucji państwa. Czy, jak to cytowałem ze stron internetowych Ministerstwa Infrastruktury, pozostaniemy na poziomie ogólników i utyskiwania na niejasność przepisów wykonawczych.
Z wyrazami szacunku
Poseł Tadeusz Jarmuziewicz
Warszawa, dnia 24 kwietnia 2002 r.